Splync v1.7 شش زبانه شد

Splync v1.0 به عنوان یک اپلیکیشن تک‌زبانه با زبان انگلیسی آغاز به کار کرد. نسخه Splync v1.3 به چهار زبان گسترش یافت - با اضافه کردن ژاپنی، فرانسوی و چینی ساده شده. رابط محلی به خوبی کار می‌کرد و طبیعی به نظر می‌رسید، بنابراین من به این سفر ادامه دادم. با نسخه v1.7، Splync دو زبان دیگر یعنی اسپانیایی و کره‌ای را فرا می‌گیرد. این برنامه را از چهار زبانه به شش زبانه می‌رساند و درهای بیشتری را برای مردم سراسر جهان باز می‌کند. زبان اسپانیایی توسط حدود 490 تا 500 میلیون نفر به عنوان زبان مادری صحبت می‌شود و یکی از پرکاربردترین زبان‌های جهان است. کره‌ای نیز بین 75 تا 80 میلیون نفر زبان مادری دارد که عمدتاً در کره جنوبی، کره شمالی و جوامع پراکنده جهانی هستند. با پشتیبانی از این دو زبان، Splync v1.7 دامنه دسترسی خود را به بیش از 560 میلیون نفر دیگر از گویشوران بومی گسترش می‌دهد - گامی مهم به سوی پذیرش کاربران از گوشه‌های بیشتری از جهان.

اسپانیایی عملاً زبان خارجی دوم من بود. وقتی حدود 21 سالم بود، به مدت 90 روز در ایالات متحده بودم - صرفاً به این دلیل که محدودیت بدون ویزا این مدت را به من اجازه می‌داد، بنابراین تصمیم گرفتم بیشترین بهره را ببرم. به تعجبم، با بسیاری از دوستان اسپانیایی‌زبان آشنا شدم. آمریکا بسی متنوع‌تر از چیزی بود که تصور می‌کردم. یک روز به دختری از هندوراس ایمیل نوشتم. می‌خواستم او را غافلگیر کنم، بنابراین در دیکشنری کلمه "دوست" را جستجو کردم و کلمه "amigo" را یاد گرفتم. خوشحالانه پیام را با "Hola, amigo!" باز کردم! اما به جای تعجب، او فقط مرا تصحیح کرد. او نوشت که او "amigo" نیست، بلکه "amiga!" است! نمی‌دانستم چه می‌گوید. آن لحظه اولین برخورد من با زبان جنسیتی بود. اکنون که فرانسوی را بسیار بهتر از اسپانیایی صحبت می‌کنم، دیگر اسپانیایی را به عنوان زبان خارجی دوم خود نمی‌دانم. اما همچنان رویای سفر به اسپانیا، آمریکای مرکزی یا آمریکای جنوبی و گفتگو با مردم پرانرژی در زبان زیبایشان را دارم.

چند ماه بعد، می‌خواستم با دوستی کره‌ای که از طریق یک برنامه داوطلبانه در آمریکا آشنا شده بودم، تماس بگیرم. شماره تلفنش را روی یک یادداشت نوشته بودم، اما به دلایلی زنی که نمی‌شناختم جواب داد. نام دوستم را به او گفتم، اما نمی‌توانستم بفهمم آیا او آن را تشخیص داده یا شماره اشتباهی گرفته‌ام. او انگلیسی صحبت نمی‌کرد، بنابراین قطع کردم. اما تسلیم نشدم. حدود پنج دقیقه به یادگیری کره‌ای در اینترنت پرداختم و چند عبارت پایه‌ای مثل "من کره‌ای صحبت نمی‌کنم"، "من ژاپنی‌ام" و حتی "آیا شما خواهر او هستید؟" را یاد گرفتم. با این جملات دوباره به همان شماره زنگ زدم. این بار به نظر می‌رسید که او منظور مرا می‌فهمد - اما هنوز جوابش را نمی‌فهمیدم. در نهایت تسلیم شدم. چند سال بعد، با کشتی به بوسان سفر کردم. تا آن زمان، دایره واژگان کره‌ای من شاید ده برابر بیشتر از آن پنج دقیقه مطالعه بود. می‌توانستم در مغازه‌ها تخفیف بخواهم یا راهنمایی بگیرم. اما الگو همیشه یکسان بود: مردم می‌فهمیدند چه می‌گویم، اما من نمی‌توانستم پاسخشان را بفهمم. با این حال، مردم کره همیشه با ادب و مهربانی با من رفتار می‌کردند. همیشه احساس نزدیکی به آنها داشته‌ام - هم از نظر روانی و هم جغرافیایی.

یادگیری این زبان‌ها از طریق برخوردهای واقعی، من را کنجکاو فرهنگ‌های پشت آنها کرد - به ویژه اینکه مردم چگونه هزینه‌ها را در زندگی روزمره تقسیم می‌کنند. از آنچه یاد گرفتم، تقسیم هزینه بین دوستان به طور کلی در کشورهای اسپانیایی‌زبان مرسوم است، هرچند در قرارهای عاشقانه اغلب پیروی از انتظارات سنتی‌تر است. در چندین بخش از آمریکای لاتین، همچنان انتظار می‌رود مردان در اولین قرار هزینه را بپردازند، عملی که گاهی به ایده‌های مسئولیت یا مردانگی مربوط می‌شود. نسل‌های جوان‌تر و مناطق شهری به سمت عادات انعطاف‌پذیرتر حرکت می‌کنند، اما تضاد بین تجمعات دوستانه و نورم‌های قرار همچنان باقی است. البته، دنیای اسپانیایی‌زبان بسیار متنوع‌تر از آن است که به یک نتیجه واحد برسیم، اما این الگوی کلی‌ای بود که مشاهده کردم.

در همین حال، فرهنگ غذای کره‌ای به طور سنتی یک نفر را برای پرداخت کل غذا ترجیح داده است - معمولاً بزرگتر، میزبان یا فردی با وضعیت بالاتر. برای مدت طولانی، تقسیم مساوی صورت‌حساب می‌توانست ناراحت‌کننده یا بی‌ادبانه به نظر برسد. اما امروز، دوستان و افراد جوان‌تر بسیار بیشتر صورت‌حساب را تقسیم می‌کنند، حتی اگر عادت "یک نفر پرداخت کند" در محیط‌های رسمی یا در بین نسل‌های قدیمی‌تر همچنان پابرجاست. و جالب اینکه، با وجود تفاوت‌های بین این دو فرهنگ، قرارهای عاشقانه الگویی مشابه با مناطق اسپانیایی‌زبان نشان می‌دهد: مردان اغلب سهم بیشتری از هزینه را بر عهده می‌گیرند، حتی با اینکه زوج‌های مدرن به تدریج به سمت رویکردی متوازن‌تر حرکت می‌کنند. درک این ظرافت‌ها به من کمک می‌کند که فکر کنم Splync چگونه می‌تواند از روش‌های مختلف تقسیم هزینه حمایت کند.

بحث‌های بالا صرفاً بر اساس شنیده‌ها و خوانده‌هایم از این فرهنگ‌ها استوار است، بنابراین اگر شما از این مناطق هستید و دیدگاه‌های متفاوتی دارید، واقعاً دوست دارم آنها را بشنوم. در نهایت، هر رابطه انسانی منحصر به فرد است. تلاش می‌کنم از افتادن به کلیشه‌ها پرهیز کنم و به ارزش‌های Splync باور دارم همان‌طور که جامعه ما رشد می‌کند. شاید هرگز ندانم چه کسی ممکن است Splync را مفید بیابد - و این بخشی از هیجان است.