Splync v1.7 Ni ya Lugha Sita

Splync v1.0 ilianza kama programu ya lugha moja kwa Kiingereza pekee. Splync v1.3 iliongeza Kijapani, Kifaransa, na Kichina Kilichorahisishwa. Kiolesura kilicholenga lilifanya kazi vizuri na kuhisi kuwa asili, hivyo nikaendelea na safari. Pamoja na v1.7, Splync inajifunza lugha mbili zaidi: Kihispania na Kikorea. Hii inaleta programu kutoka lugha nne hadi sita, ikifungua milango kwa watu zaidi duniani. Kihispania kinazungumzwa na takriban watu milioni 490 hadi 500, na kufanya kuwa moja ya lugha zinazotumika zaidi duniani. Kikorea kinaongezwa na watu milioni 75 hadi 80, hasa Korea Kusini, Korea Kaskazini, na jamii za kimataifa. Kwa kuunga mkono lugha hizi mbili, Splync v1.7 inapanuwa uwezekano wake kwa zaidi ya watu milioni 560 waongeaji wa lugha za asili — hatua muhimu kuelekea kukaribisha watumiaji kutoka pembe nyingi za dunia.

Kihispania ilikuwa lugha yangu ya pili ya kigeni. Nilipokuwa na umri wa miaka 21, nilikaa Marekani kwa siku 90 — kwa sababu tu kikomo cha bila viza kiliweza kukaa kwa siku 90, nikaamua kuitumia vyema. Nilishangaa kupata marafiki wengi wanaozungumza Kihispania. Amerika ilikuwa tofauti zaidi kuliko nilivyodhani. Siku moja, niliandika barua pepe kwa msichana kutoka Honduras. Nilitaka kumshangaza, kwa hivyo niliangalia "rafiki" kwenye kamusi na kujifunza neno "amigo." Nilifungua ujumbe kwa furaha na “Hola, amigo!” Lakini badala ya kushangaa, alinikosoa. Aliandika kuwa yeye si "amigo", bali "amiga!" Sikuelewa alichomaanisha. Huo ulikuwa mkutano wangu wa kwanza na lugha yenye jinsia. Sasa kwa kuwa naongea Kifaransa vizuri zaidi ya Kihispania, sitazami tena Kihispania kama lugha yangu ya pili ya kigeni. Lakini bado nina ndoto ya kusafiri kote Uhispania, Amerika ya Kati, au Amerika ya Kusini, nikiongea na watu wa shauku katika lugha yao nzuri.

Miezi michache baadaye, nilitaka kumpigia rafiki wa Kikorea niliyemfahamu kupitia programu ya kujitolea Amerika. Niliandika nambari yake ya simu kwenye karatasi, lakini kwa sababu fulani mwanamke nisiyemjua alijibu. Nilimwambia jina la rafiki yangu, lakini sikuweza kuelewa kama alilitambua au kama nilipiga nambari vibaya. Hakuongea Kiingereza, kwa hivyo nikaacha. Lakini sikukata tamaa. Nilichukua kama dakika tano kujifunza Kikorea mtandaoni na nikajifunza misemo ya msingi kama vile "Sisemi Kikorea," "Mimi ni Mjapani," na hata "Je, wewe ni dada yake?" Nikiwa na mistari hii, nilipiga nambari ile ile tena. Wakati huu, alionekana kuelewa nilichosema — lakini bado sikuweza kuelewa jibu lake. Hatimaye, niliamua kuacha. Miaka michache baadaye, nilitembelea Busan kwa kivuko. Kufikia wakati huo, msamiati wangu wa Kikorea ulikuwa umeongezeka labda mara kumi ikilinganishwa na zile dakika tano za kujifunza. Ningeweza kuuliza punguzo madukani au kuuliza mwelekeo. Lakini muundo ulikuwa huo huo: watu walielewa nilichosema, lakini sikuweza kuelewa walichosema. Bado, watu wa Kikorea walikuwa wakarimu na wazuri kwangu. Nimehisi daima ukaribu nao — kisaikolojia na kijiografia.

Kujifunza lugha hizi kupitia mikutano halisi pia kulinifanya niwe na shauku kuhusu tamaduni zao — hasa jinsi watu wanavyogawana gharama katika maisha ya kila siku. Nilichojifunza, kugawana gharama miongoni mwa marafiki ni jambo la kawaida katika nchi zinazozungumza Kihispania, ingawa miadi mara nyingi hufuata matarajio ya kitamaduni. Katika sehemu kadhaa za Amerika ya Kusini, wanaume bado wanatarajiwa kulipa kwenye miadi ya kwanza, utaratibu ambao wakati mwingine unahusishwa na mawazo ya uwajibikaji au umaskulini. Vizazi vya vijana na maeneo ya mijini yanabadilika kuelekea tabia za kubadilika zaidi, lakini tofauti kati ya mikusanyiko ya kawaida na kanuni za miadi inabaki. Bila shaka, ulimwengu wa lugha ya Kihispania ni tofauti sana kuweza kufikia hitimisho moja, lakini huu ulikuwa muundo wa jumla nilioona.

Muda huo huo, utamaduni wa kula wa Kikorea kiasili umependelea kuwa na mtu mmoja anayelipa chakula chote — kwa kawaida mzee zaidi, mwenyeji, au mtu mwenye hadhi ya juu. Kwa muda mrefu, kugawanya bili kwa usawa ingeweza kuhisi kuwa isiyo ya kawaida au isiyo ya heshima. Leo, hata hivyo, marafiki na vijana wanagawana bili kwa kawaida zaidi, ingawa desturi ya "mtu mmoja analipa" bado inasalia katika mazingira rasmi au miongoni mwa vizazi vya zamani. Na inavutia kwamba licha ya tofauti kati ya tamaduni hizo mbili, miadi inaonyesha muundo sawa na maeneo yanayozungumza Kihispania: wanaume mara nyingi hushiriki sehemu kubwa zaidi ya gharama, hata kama wanandoa wa kisasa hatua kwa hatua wanahamia njia iliyo sawa zaidi. Kuelewa nuances hizi kunanisaidia kufikiria jinsi Splync inaweza kusaidia njia tofauti za kugawana gharama.

Majadiliano haya hapo juu yamezingatia tu kile nilichokusanya kutokana na kusikia na kusoma kuhusu tamaduni hizi, kwa hivyo ikiwa unatoka katika maeneo haya na una mitazamo tofauti, ningependa kusikia maoni yako. Mwishowe, kila uhusiano wa binadamu ni wa kipekee. Najaribu kuepuka kuingia kwenye vishawishi vya kijinsia, na naendelea kuamini katika maadili ya Splync kama jamii yetu inavyokua. Pengine sitawahi kujua nani anaweza kupata Splync kuwa na faida — na hiyo ni sehemu ya msisimko.